Odpowiedzialność za wizerunek zawodu pośrednika – standard MSPON

Komunikacja zawodu i odpowiedzialność za jego wizerunek

W przestrzeni publicznej coraz częściej obserwujemy zjawisko budowania własnej pozycji zawodowej poprzez negatywne odnoszenie się do pracy innych pośredników.

Przybiera ono różne formy – od podważania kompetencji, przez kwestionowanie zasad współpracy, aż po deprecjonowanie modeli pracy innych uczestników rynku.

Wpływ komunikacji na postrzeganie zawodu.

Z perspektywy MSPON nie jest to wyłącznie kwestia stylu komunikacji.
To zjawisko, które bezpośrednio wpływa na sposób postrzegania całego zawodu.

Pośrednik w obrocie nieruchomościami nie funkcjonuje w próżni.
Każde jego działanie – również komunikacyjne – buduje nie tylko jego własny wizerunek, ale także wizerunek całego środowiska.

Dlatego odpowiedzialność za zawód nie kończy się na prawidłowym przeprowadzeniu transakcji.
Obejmuje również sposób, w jaki o tym zawodzie mówimy.

Budowanie pozycji zawodowej a deprecjonowanie innych pośredników.

Doktryna MSPON jednoznacznie wskazuje, że niedopuszczalne jest budowanie własnej pozycji zawodowej poprzez obniżanie wartości usług świadczonych przez innych pośredników.

Nie wynika to z potrzeby unikania krytyki.
Wynika z rozumienia charakteru tej pracy.

Pośrednictwo jest procesem, którego celem jest doprowadzenie stron do porozumienia.
Proces ten bardzo często wymaga współpracy pomiędzy pośrednikami działającymi po różnych stronach tej samej transakcji.

Komunikacja, a bezpieczeństwo klienta.

W tym kontekście komunikacja oparta na podważaniu kompetencji innych uczestników rynku nie tylko osłabia zaufanie klientów, ale również realnie utrudnia prowadzenie procesu.

Klient, który słyszy sprzeczne komunikaty, nie zyskuje większej wiedzy.
Zyskuje niepewność.

A niepewność jest przeciwieństwem bezpieczeństwa, za które pośrednik odpowiada.

Budowanie zaufania do zawodu.

Z perspektywy MSPON budowanie zaufania do zawodu nie opiera się na porównywaniu i wartościowaniu innych uczestników rynku.

Budowanie zaufania do zawodu nie odbywa się poprzez wskazywanie „gorszych” uczestników rynku.
Odbywa się poprzez konsekwentne komunikowanie standardów, transparentność zasad współpracy oraz jakość własnej pracy.

Odpowiedzialność komunikacyjna wobec klienta.

Istotne jest przy tym, że odpowiedzialność za sposób komunikowania zawodu nie dotyczy wyłącznie przestrzeni publicznej i przekazu medialnego.
Ma ona równie duże znaczenie w bezpośrednich relacjach z klientem.

Szczególną sytuacją jest moment, w którym pośrednik spotyka klienta mającego za sobą trudne lub niesatysfakcjonujące doświadczenia z innym pośrednikiem.

To, w jaki sposób pośrednik odniesie się wówczas do pracy swojego poprzednika, nie pozostaje bez znaczenia.
Nie dotyczy bowiem wyłącznie oceny jednej konkretnej sytuacji.

Dla klienta jest to często pierwszy moment, w którym zaczyna on budować lub odbudowywać swoje zaufanie – nie tylko do kolejnego pośrednika, ale do całego zawodu.

Profesjonalizm i odpowiedzialność za proces.

W tym kontekście komunikacja oparta na podważaniu kompetencji poprzednika może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego.
Zamiast wzmacniać wiarygodność, utrwala przekonanie o braku spójności i standardów w środowisku.

Profesjonalizm nie polega na potwierdzaniu negatywnych doświadczeń klienta poprzez ocenę innego pośrednika.
Polega na przejęciu odpowiedzialności za dalszy przebieg procesu – w sposób spokojny, rzeczowy i oparty na standardach.

Współpraca mimo różnic modeli pracy.

Dlatego pośrednik, działając w interesie klienta, powinien być gotowy do współpracy z innymi pośrednikami – nawet wtedy, gdy reprezentują oni odmienny model pracy.

Współpraca nie oznacza zgody na każdą praktykę rynkową.
Oznacza zdolność oddzielenia oceny zjawiska od publicznego lub indywidualnego podważania konkretnej osoby.

Rola struktur środowiskowych.

W sytuacjach wymagających reakcji właściwą przestrzenią do rozstrzygania sporów pozostają struktury środowiskowe, w szczególności komisje etyki działające przy organizacjach zawodowych (MSPON).

Wstrzemięźliwość w komunikacji – zarówno publicznej, jak i indywidualnej – nie jest oznaką słabości.
Jest elementem odpowiedzialności za zawód.

Pośrednictwo jako proces oparty na zaufaniu.

Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami nie jest usługą sprzedażową.
Jest procesem.

A proces ten opiera się na zaufaniu – nie tylko pomiędzy stronami transakcji, ale również pomiędzy tymi, którzy ten proces współtworzą.

Budowanie własnej pozycji zawodowej nie wymaga tworzenia „gorszych” punktów odniesienia.
Wymaga konsekwencji, standardu i odpowiedzialności.

Zawód pośrednika buduje się nie na tle innych,
ale poprzez sposób, w jaki wykonuje się własną pracę.